شاید این آخرین پست امسالم باشه اما این پست رو واسه تو نوشتم.تویی که خیلی راحت تنهام گذاشتی.تویی که وقتی میبینیم حتی تو چشام نگاه نمی کنی.شاید شرمت میشه اما تو و شرم؟ تویی که خندههای الکیت از صدتا گریه بدتره.اما اینش واسم جالبه که حتی دلیلی هم واسه کارت نداشتی میدونی چرا؟ آخه من واسه تو هیچی کم نذاشتم اما خوب دستت درست خوب پاداشم رو دادی.

آخه یکی نیست بهت بگه بجای اینکه از آه من بترسی از خدا بترس که از هرچی بگذره از دل شکسته ی یک بندش نمی گذره.آره با رفتنت اتاقم روشن نمی شه آخه هیچکس با صدای خسته ی من همدم نمیشه.

برو آرزو می کنم خوشبخت بشی اما نکنه تو سختیا داد نزنی تا من بیام.هرجا باشی دوست دارم بی ریا بی ریا! بی ریا!

فکر نکنی چون تنهام گذاشتی ناراحتم.نه ناراحتم چون میدونم که تو خوبی این منم که با بدیام فراریت دادم از خودم ناراحتم.

دیگه بر نمی گردی میدونم اما من تا اخرش منتظرت می مونم.تا آخرش

دلم واسه مهربونیات تنگ شده.خیلی.خیلی

کسی رو که بعد من میشه هم نفست توروخدا توری انتخاب کن که لیاقت گلی مثل ترو داشته باشه

گل من باغچه ی نو مبارک

† † †سن سیز † † †