تقدیم به اولین و آخرینم

شب آغاز هجرت تو

شب در خود شكستنم بود

شب بي رحم رفتن تو

شب  از پا نشستنم بود

شب بي تو شب بي من

شب دلمردههاي تنها بود

رفتن شب مردن شب دل كندن من از ما بود

واسه جشن دل تنگي ما

گل گريه سبد سبد بود

با طلوع عشق من وتو هم زمين هم ستاره بد بود

از هجرت تو شكنجه ديدم

كوچ تو اوج رياضتم  بود

چه مومنانه از خود گذشتم

كوچ من از من نهايتم بود

به دادم برس به دادم برس

تو اي ناجي تبار من

به دادم برس به دادم برس

تواي قلب سوگوار من

سهم من جز شكستن من

تو هجوم شب زمين نيست

با پر و بال خاكي من شوق پرواز آخرين نيست

بي تو بايد دوباره برگشت به شب بي پناهي

سنگر وحشت من از من

مرهم زخم پير من كو؟

واسه پيدا شدن تو آينه

جاده ي سبز گم شدن كو؟

بي تو بايد دوباره گم شد تو غبار تبا هي

با من نياز خاك زمين بود

تو پل به فتح ستاره بستي

اگر شكستم از تو شكستم

اگر شكستي از خود شكستي

به دادم برس به دادم برس

تو اي ناجي تبار من

به دادم برس به دادم برس

تو اي قلب سوگوار من

شب بي تو شب بي من

شب دلمرده هاي تنها بود

شب رفتن شب مردن شب دل كندن من از ما بود